کپسوله نمودن اسانس‌های زعفران و گل رز با استفاده از امولسیون‌های ایجاد شده به روشهای تکی و دوتایی: مروری بر پیشرفت‌های اخیر

امولسیون‌ها از دو مایع غیرقابل اختلاط، معمولاً روغن (O) و آب (W) تشکیل شده‌اند که توسط امولسیفایرها پایدار شده‌اند. آن‌ها شامل دو نوع اصلی هستند: امولسیون‌های تکی (SE، O/W یا W/O) و امولسیون‌های دوگانه (DE، W/O/W یا O/W/O). زعفران و گل رز دو نوع روغن اساسی (EO) با خواص عملکردی منحصر به فرد، مانند فعالیت آنتی‌اکسیدانی و ضدمیکروبی، خواص درمانی و رایحه‌های متمایز هستند که به طور گسترده در صنایع غذایی و دارویی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، فراهمی زیستی، پایداری و رسانش مؤثر این روغن‌ها می‌تواند به دلیل فراریت و ماهیت آبگریز آن‌ها چالش برانگیز باشد. اینجاست که امولسیون‌ها، به ویژه امولسیون‌های تکی و دوتایی، به عنوان حامل‌های بالقوه برای کاربرد آن‌ها مطرح می‌شوند. نتایج مطالعات تحقیقاتی اخیر نشان داده است که با استفاده از امولسیون‌ها، می‌توان فراهمی زیستی، پایداری و راندمان رسانش این روغن‌های اساسی را به طور قابل توجهی بهبود بخشید. امولسیون‌های دوگانه رویکرد رضایت‌بخش‌تری نسبت به امولسیون‌های تکی ارائه می‌دهند، به‌ویژه برای کپسوله کردن اسانس‌های زعفران و گل سرخ مفید هستند. کپسوله کردن در یک امولسیون دوگانه می‌تواند اسانس‌ها را از اکسیداسیون محافظت کرده و پایداری آنها را افزایش دهد. مزیت اصلی این سیستم‌های دارورسانی، رساندن همزمان ترکیبات آنتی‌اکسیدانی (زعفران) و ضدمیکروبی (گل سرخ) است که می‌توانند اثرات هم‌افزایی از خود نشان دهند. این ساختار امکان آزادسازی کنترل‌شده و پایدار را فراهم می‌کند و خواص معطر و اثرات درمانی آنها را در طول زمان حفظ می‌کند، که به‌ویژه در فرمولاسیون‌های غذایی و آرایشی مفید است.