این مطالعه فرمول‌بندی و ارزیابی فیلم‌های زیست تخریب‌پذیر جداگانه متشکل از پلی‌کاپرولاکتون (PCL) و آلژینات سدیم (SA)، غنی‌شده با نانوذرات کیتوزان (RChiNPs) با اسانس رزماری (REO) را گزارش می‌کند. نانوذرات کیتوزان ساده (ChiNPs) و RChiNPs توسط ژل یونی تولید شدند و با پراکندگی نور پویا (DLS)، تجزیه و تحلیل پتانسیل زتا، طیف‌سنجی فروسرخ تبدیل فوریه (FTIR) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مشخص شدند. بارگذاری با REO میانگین قطر نانوذرات را از 235.7 نانومتر (ChiNPs) به 257.6 نانومتر (RChiNPs) افزایش داد، با یک تفاوت آماری معنی‌دار (p <0.05)، و اندکی پتانسیل زتا را از +42.9 mV به +40.7 mV کاهش داد. RChiNP ها در فیلم های PCL و SA در 0٪، 1٪ و 2٪ (w/w پلیمر) گنجانده شدند و فیلم های حاصل از نظر مورفولوژی سطح، زاویه تماس آب و نرخ انتقال بخار آب (WVTR) مورد ارزیابی قرار گرفتند. SEM افزایش زبری سطح ظاهری را پس از ادغام RChiNP نشان داد. در فیلم‌های PCL، زاویه تماس آب از 172.1 درجه به 134.4 درجه با 2٪ RChiNPs کاهش یافت (0001/0p<). در فیلم های SA، از 91.1 درجه به 73.8 درجه کاهش یافت، اگرچه تغییر گزارش شده بین بارگذاری RChiNP از نظر آماری معنی دار نبود. WVTR از حدود 2 به 6 گرم در متر مربع · ساعت در فیلم‌های PCL و از حدود 200 به 350 گرم در متر مربع · ساعت در فیلم‌های SA افزایش یافته است، با p <0.0001 برای هر دو مقایسه قابل توجه گزارش شده است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ادغام RChiNP ترشوندگی سطح و انتقال بخار آب را در هر دو ماتریس اصلاح کرده است.
ایمنی و علوم صنایع غذایی